Zedd & Babar: beiden FIV+ en in love

En soms ... vinden verlegen opvangertjes zoveel steun bij elkaar dat je niet anders kan dan besluiten dat ze voortaan enkel samen geadopteerd kunnen worden. Het zal onze taak er zeker niet op vergemakkelijken, maar mijn hart breekt bij het idee dat ze elk naar een ander thuisje zouden gaan.

Elke avond herhaalt zich hier namelijk hetzelfde tafereeltje. Zedd installeert zich ergens voor een avond-dutje, en na een tijdje gaat Babar hem zoeken. Vindt hij Zedd niet direct, dan begint hij te roepen. Echt miauwen kan ik het niet noemen, maar het is alsof Zedd het wel begrijpt, want telkens opnieuw staat hij dan recht om zich in Babar's buurt te nestelen. Heel regelmatig krijgt Babar dan ook nog een paar zoentjes op zijn koppie, of een pootje om zijn pootje. Ik geef het toe, ze zijn geen alledaags koppeltje ... maar wat geeft dat?

Onze grote verlegen Babar die hunkert naar aandacht maar erg onzeker is, die nooit iets zal opeisen en zichzelf zou wegcijferen als hij kon. En onze fijne Zedd die zich veel stoerder voordoet dan hij is. Het onroert me elke avond weer, hoe Zedd zachter wordt, toegankelijker, opener, als hij maar voor Babar mag zorgen. En hoe Babar zelfzekerder wordt, alsof Zedd hem het gevoel geeft dat hij het waard is. Op het eerste zicht niet de verhouding die je zou verwachten. Maar onze grote Babar heeft het nodig om het kleine ukkie te kunnen zijn, net zo erg als dat onze kleine Zedd het nodig heeft om de stoere kanjer te zijn. En ze vullen elkaar perfect aan in die noden. Prachtig is het, echt waar
©2019 VZW OSCAR.

Search